استعداد كافى برخوردار مىباشد و در انواع شعر طبع‌آزمائى مىكند امّا قالب غزل را بيشتر مىپسندد . كريما نخستين مجموعه شعر خود را در سال 1383 بنام « باغ اهورائى » با مقدمه شاعر و نويسنده ارجمند ايرج بقائى كرمانى ( وفا ) به چاپ رسانيد و چند اثر ديگر خود را آماده چاپ و نشر كرده به نامهاى « فرياد ناشكفته » و « در سايه‌سار عرفان » و « پاچنگ » كه اميد است توفيق نشر آن را پيدا كند . به : استاد كيومرث مهدوى ( خديو ) حديث نهان مستانه گرد كعبهء دل مىدوانىام * يارا به پاى عشق ، كجا مىكشانىام گه مىزدائى از ره وصلت غبار غم * گاهى به خارزار بلا مىدوانىام با ناز و قهر خود ، به كجا مىبرى مرا ؟ * زين پيچ‌وتاب خوف و رجا كى رهانىام ؟ گاهى به باغ شوق ، ز عطرت لبالبم * بر آستان مردم دل مىفشانىام گاهى عقاب تيزپرم مىكنى و گه * چون صيد لاغرى ز خودت مىرمانىام روزى به عيب بىهنرى مىرمى ز من * روز دگر ، به تاج هنر مىنشانىام كى مىشود كه نيمه‌شب آيى به خانه‌ام * بنشينى و به دامن وصلت رسانىام قصرت به بام عرش و منم بلبل قفس * بالم شكسته ، با پر خود مىپرانىام بردى خديو عشق ، « كريما » نه دام » ز خويش * مستانه دم زدم ز حديث نهانىام شعلهء انديشه به ساز كهنهء عادت چه سود رقصيدن * خوشا به گرد هنر عاشقانه گرديدن به آفتاب هنر ، فكر خود شكوفا كن * خوشا ز باغ تفكر ، هماره گل چيدن بزن به سنگ محك هر سخن كه مىشنوى * كه آشكار شود جوهرش به سنجيدن بجوى دُرّ عمل را ز ژرفناى سخن * كه وعظ بىعملان واجب است نشنيدن